Η σκηνή ξετυλίγεται με μια αισθητή αίσθηση δράματος: ένας άνδρας με παραδοσιακή ενδυμασία σέλλει προσεκτικά ένα υπέροχο καφέ άλογο. Τα έξυπνα μάτια του ζώου κλειδώνουν στα μάτια του θεατή, αποτυπώνοντας μια στιγμή οικειότητας και σύνδεσης. Το σκηνικό υποδηλώνεται από την τεράστια, ανεμοδαρμένη έκταση του ουρανού και την υπόδειξη ενός μακρινού θαλάσσιου τοπίου. Η επιδέξια χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη, σε συνδυασμό με τις ορατές πινελιές, προσθέτει μια δυναμική ποιότητα στη σκηνή, προκαλώντας την αίσθηση της κίνησης και της ωμής δύναμης της φύσης. Στο προσκήνιο υπάρχει ένα σπαθί που κείτεται στο έδαφος και ο άλλος αναβάτης εμφανίζεται στην απόσταση.