Scena otwiera się z namacalnym poczuciem dramatu: mężczyzna w tradycyjnym stroju starannie siodła wspaniałego brązowego konia; inteligentne oczy zwierzęcia skupiają się na oczach widza, uchwytując moment intymności i więzi. Ustawienie sugerowane jest przez rozległe, wietrzne niebo i sugestię odległego krajobrazu morskiego. Umiejętne użycie światła i cienia przez artystę, w połączeniu z widocznymi pociągnięciami pędzla, dodaje scenie dynamicznej jakości, przywołując poczucie ruchu i surowej mocy natury. Na pierwszym planie znajduje się miecz leżący na ziemi, a w oddali pojawia się drugi jeździec.