Scena przedstawia żywy moment uchwycony w czasie - elegancka młoda kobieta w płynącej białej sukience zdaje się znajdować w trakcie kroku, jakby uciekała przed swoim własnym kaprysem. Jej strój płynie z wdziękiem, materiał odbija światło w taki sposób, że podkreśla jej miękkość i delikatność, genialnie kontrastując z tłem jasnego niebieskiego nieba. Chmurki białe w tańcu w górze, wzmacniając poczucie ruchu i wolności. Wyraz jej twarzy jest pełen figlarnej wesołości; jej duże oczy i lekko rozchylone usta sugerują zarówno radość, jak i zaskoczenie, uosabiając radość młodości.

Szczegółowa praca artysty wprowadza do dzieła wibrujące życie; każdy fałd jej sukienki, każda pasma włosów, zdaje się powiewać na wietrze. Ta dynamiczna kompozycja, wzbogacona delikatnie oświetlonym krajobrazem, wywołuje myśli o ucieczce — być może od społecznych ograniczeń lub po prostu do krainy fantazji. W tym momencie niemal można usłyszeć szum liści i poczuć chłodną bryzę — zanurzenie zmysłowe, które przyciąga widzów do zachwycającego świata, w którym rzeczywistość i marzenia stają się zamazane.