Przedstawienie wypędzenia Heliodora ze Świątyni przez Delacroix to wir dramatu i ruchu. Kompozycja wznosi się ku górze, prowadzona przez elementy architektoniczne; imponujące kolumny i łuki kadrują centralną akcję, podczas gdy postacie spadają kaskadą w przestrzeni. Muskularny wojownik na koniu dominuje w dolnej części, jego rumak wspina się w pokazie siły. Powyżej postacie przewracają się na głowy, dramatycznie ilustrując przemoc i chaos. Paleta barw jest bogata; głębokie czerwienie, złota i błękity tworzą poczucie bogactwa, nawet w zamęcie. Użycie światła i cienia dodaje głębi i podkreśla akcję. Ogólny efekt to potężna narracja, pełna dynamicznej energii.