Obraz ten uchwyca moment spokoju; postać Czerkiesa, lśniąca bogatym, ciemnym strojem, stoi obok wspaniałego białego konia. Koń, z jego starannie oddaną sierścią i bogato zdobionym siodłem, wydaje się mieć spokojną godność, odzwierciedlającą opanowanie swojego opiekuna. Artysta mistrzowsko wykorzystuje światło, aby uwydatnić formę konia, kontrastując jego czystą biel z ciemniejszymi odcieniami tła i odzieży Czerkiesów. Góry w oddali, delikatnie rozmyte, sugerują rozległy krajobraz.

Kompozycja jest zrównoważona, z postaciami centralnymi, zakotwiczającymi wzrok widza; jest to portret zarówno człowieka, jak i bestii, zjednoczonych niewypowiedzianą więzią. Charakterystyczne pociągnięcia pędzla Delacroix dodają dynamicznej faktury, która przywołuje samo powietrze otaczające ich; wydaje się, że można wyciągnąć rękę i dotknąć miękkiego futra. Postacie w oddali sugerują scenę tętniącej życiem aktywności, jeszcze bardziej potęgującą spokój sceny na pierwszym planie.