W tym dziele spojrzenie osoby przedstawionej spotyka się z naszym, a jej wyraz twarzy to studium niezachwianej determinacji. Portret otoczony jest bujnym, zielonym listowiem; duże, w kształcie serca liście wydają się być tłem dla osobistej sceny. Kolory są ziemiste, a bogate zielenie i brązy liści kontrastują z ciepłem jej skóry. Jej brwi, odważne i wyraziste, odzwierciedlają intensywność jej oczu, a mały obrazek pośrodku czoła dodaje warstwy introspekcyjnej tajemnicy. Użycie światła i cienia na jej twarzy rzeźbi jej rysy, podkreślając strukturę kości i subtelną krzywiznę jej ust. To portret, który mówi wiele, nie wypowiadając ani jednego słowa, zapraszając widza do kontemplacji głębi ludzkiego doświadczenia.