Σε αυτό το έργο, το βλέμμα του υποκειμένου συναντά το δικό μας κατά μέτωπον, η έκφρασή της είναι μια μελέτη ακλόνητης αποφασιστικότητας. Το πορτρέτο πλαισιώνεται από πλούσιο, καταπράσινο φύλλωμα. Τα μεγάλα, σε σχήμα καρδιάς φύλλα αισθάνονται σχεδόν σαν σκηνικό για μια προσωπική σκηνή. Τα χρώματα είναι γήινα, με τα πλούσια πράσινα και καφέ των φύλλων να έρχονται σε αντίθεση με τη ζεστασιά του δέρματός της. Τα φρύδια της, τολμηρά και καθοριστικά, αντικατοπτρίζουν την ένταση των ματιών της, ενώ η μικρή εικόνα στο κέντρο του μετώπου της προσθέτει ένα στρώμα ενδοσκοπικής μυστηρίου. Η χρήση του φωτός και της σκιάς στο πρόσωπό της σμιλεύει τα χαρακτηριστικά της, τονίζοντας τη δομή των οστών και την λεπτή καμπύλη των χειλιών της. Είναι ένα πορτρέτο που λέει πολλά, χωρίς να προφέρει λέξη, προσκαλώντας τον θεατή να συλλογιστεί τα βάθη της ανθρώπινης εμπειρίας.