Wejście w ten obraz to jak wejście w sen; tętniąca życiem scena Imperium Osmańskiego. Artysta w mistrzowski sposób uchwycił światło, filtrując je przez zdobione łuki, tworząc ciepłą i zachęcającą atmosferę. Kobieta, skąpana w słońcu, tańczy z wdziękiem, płatki kwiatów spadają wokół niej. Luźne pociągnięcia pędzla i bogate kolory mnie przenoszą.

Kompozycja jest sprytna: wzrok przyciąga tancerka, a następnie dalej do odległego krajobrazu miejskiego. Postacie na pierwszym planie, być może widzowie lub muzycy, tworzą poczucie intymności. Wybór kolorów przez artystę — ciepłe złoto i pomarańcze na tle chłodnych błękitów — wywołuje poczucie spokoju zmieszanego z egzotyką. Ten obraz wydaje się być historią, spojrzeniem na świat piękna, kultury i pasji.