Płótno jest przesiąknięte bogatą, ziemistą paletą głębokich czerwieni, ochry i błękitów, tworząc poczucie ciepła i tajemnicy. Dominującą kompozycję stanowi duży, enigmatyczny idol, stoicki strażnik ukrytego świata. Jest to potężny symbol życia duchowego wyspy; posiada władzę, która jest bardziej odczuwana niż widoczna. Postacie, oddane za pomocą uproszczonych form i odważnych konturów, emanują poczuciem spokoju, każdy pogrążony w własnych myślach i marzeniach. Ich odcienie skóry to spektrum zieleni i żółci.

Figury są rozmieszczone w sposób, który wydaje się jednocześnie formalny i intymny. W tle przebłysk rozświetlonego księżycem nieba i odległych postaci sugeruje narrację, która toczy się poza granicami bezpośredniej sceny. Technika artysty jest widoczna w szorstkich pociągnięciach pędzla i spłaszczonej perspektywie, przyczyniając się do surowej energii dzieła. To świat, w którym splatają się sacrum i codzienność, a poczucie głębokiej introspekcji wydaje się być najważniejszym uczuciem.