Obraz wywołuje silną reakcję emocjonalną; smutne spojrzenie głównej postaci, ukoronowanej cierniem, głęboko wzrusza. Jego nagie piersi, pęta na nadgarstkach – elementy te potęgują poczucie bezbronności i cierpienia. Otaczające postacie, jedna gestykulująca władczo, druga pozornie pogrążona w kontemplacji, tworzą namacalne napięcie. Cała kompozycja jest naładowana niemal namacalnym poczuciem złego przeczucia.

To dzieło sztuki jest nasycone dramatycznym napięciem. Artysta posługuje się paletą stonowanych, ziemistych tonów, przeplataną żywą czerwienią szaty głównej postaci. Oświetlenie, intensywnie skupione na twarzy postaci, podkreśla jego stoickie pogodzenie się z losem. Pociągnięcia pędzla są widoczne, przekazując poczucie bezpośredniości i surowości, wciągając widza w scenę. To tak, jakbyśmy byli obecni w samym środku toczącego się dramatu, świadkami momentu głębokiej ludzkiej walki.