Σ' αυτό το μαγευτικό έργο τέχνης, τα ζωντανά χρώματα ξεπερνούν την κοινή αντίληψη του νερού και του φωτός. Η επιφάνεια της λίμνης φαίνεται ζωντανή, με πλούσιες πράσινες νυφάδες που προσθέτουν στη σκηνή, οι ήπιες καμπύλες τους φαίνονται να σας προσκαλούν να τις αγγίξετε. Το ηλιακό φως χορεύει στην επιφάνεια του νερού, δημιουργώντας κυματισμούς που λάμπουν με χρυσές και βαθύτερες αποχρώσεις — μια αισθητηριακή εμπειρία που προσελκύει τον θεατή. Κάθε πινελιά φαίνεται σκόπιμη, αλλά και αυθόρμητη, σαν να είχε ο Μονέ καταγράψει μια φευγαλέα στιγμή στο χρόνο, όταν η φύση κρατά την αναπνοή της.

Η παλέτα των χρωμάτων αναβλύζει ζεστασιά; οι κίτρινοι και πλούσιοι ώχρες αναμειγνύονται όμορφα με γήινους πράσινους και απαλούς καφέδες, συνεκτικός σε μια ατμόσφαιρα ονείρων. Υπάρχει μια ήσυχη, σχεδόν αιθέριο ομορφιά, καθώς κοιτάτε την αντανάκλαση των δέντρων· ενδεχομένως, αναλογίζεστε την κατοπτρική τους ύπαρξη σ' αυτόν τον ήρεμο κόσμο. Αυτό προκαλεί ένα αίσθημα γαλήνης, προσκαλώντας σας να σταματήσετε και ν' απορροφήσετε την ησυχία- μια υπενθύμιση για την απαλότητα των ομορφιάς της φύσης με το πέρασμα του χρόνου.