Μια ήρεμη αγροτική σκηνή ξεδιπλώνεται σε αυτή την εξαιρετική ζωγραφιά σημειωμένη με πουαντιγιστική τεχνική, όπου μια απλωμένη πράσινη λιβάδα, διάσπαρτη με ηλιαχτίδες, οδηγεί το βλέμμα σε ένα γραφικό χωριό με μια λεπτή καμπαναριά εκκλησίας. Η σύνθεση ισορροπεί το φυσικό με το αρχιτεκτονικό, με μεγάλα φυλλοβόλα δέντρα στα αριστερά και μικρότερα, νεαρά δέντρα διάσπαρτα στο προσκήνιο, κάτω από ένα από τα οποία κάθεται μια μοναχική φιγούρα που εργάζεται ήσυχα. Η χαρακτηριστική τεχνική του καλλιτέχνη με μικρές, ζωντανές κουκκίδες χρώματος δημιουργεί ένα λαμπερό εφέ που αιχμαλωτίζει το απαλό παιχνίδι φωτός και σκιάς κάτω από έναν απαλό, νεφελώδη ουρανό. Η παλέτα κυριαρχείται από φρέσκα πράσινα, ζεστούς γήινους τόνους και απαλό μπλε, προκαλώντας την αίσθηση ενός ήρεμου, ατελείωτου απογεύματος τέλους καλοκαιριού. Το έργο αυτό μεταφέρει τον θεατή σε μια γαλήνια στιγμή της υπαίθρου, προσκαλώντας τον σε στοχασμό και βαθιά εκτίμηση της λεπτής ομορφιάς της φύσης.