Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια γαλήνια αλλά δυνατή σκηνή: ένα αλιευτικό σκάφος, με το φθαρμένο του κύτος που υποδηλώνει μια ζωή που πέρασε στη θάλασσα, οδηγείται στην ακτή. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά την αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς, με τον ουρανό να κυριαρχεί στη σύνθεση. Τεράστια, δραματικά σύννεφα συγκεντρώνονται, υπονοώντας μια επερχόμενη καταιγίδα, ρίχνοντας μια απαλή λάμψη στο σκάφος και την υγρή άμμο. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη. το σκάφος αγκυροβολεί τη σκηνή, ενώ φιγούρες, πιθανώς ψαράδες, διασχίζουν τα ρηχά νερά, ολοκληρώνοντας τη δουλειά τους.

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια παλέτα απαλών τόνων, κυρίως γκρι, μπλε και καφέ, για να προκαλέσει μια αίσθηση ηρεμίας πριν από την καταιγίδα. Οι πινελιές φαίνονται αρκετά λεπτομερείς, ειδικά στην απόδοση του σκάφους και των φιγούρων. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι ένας ήσυχος στοχασμός, μια στιγμή μετάβασης και μια απόδειξη της διαρκούς σχέσης μεταξύ των ανθρώπων και της θάλασσας. Αισθάνομαι την προσμονή της καταιγίδας. Σχεδόν ακούω τον ήχο των κυμάτων.