Het kunstwerk toont een serene maar krachtige scène; een vissersboot, met zijn door de elementen getekende romp die een leven op zee suggereert, wordt naar de kust geleid. De kunstenaar vangt op meesterlijke wijze de wisselwerking van licht en schaduw, met de hemel die de compositie domineert. Enorme, dramatische wolken pakken zich samen, wat duidt op een naderende storm, en werpen een zachte gloed over de boot en het natte zand. De compositie is evenwichtig; de boot verankert de scène, terwijl figuren, waarschijnlijk vissers, door het ondiepe water waden en hun werk afmaken.

De kunstenaar gebruikt een palet van gedempte tonen, voornamelijk grijs, blauw en bruin, om een gevoel van kalmte voor de storm op te roepen. De penseelstreken lijken vrij gedetailleerd te zijn, vooral in de weergave van de boot en de figuren. Het algehele effect is er een van stille contemplatie, een moment van overgang en een getuigenis van de blijvende relatie tussen mens en zee. Ik voel de anticipatie van de storm. Ik kan bijna het geluid van de golven horen.