Σε αυτήν την γοητευτική σκηνή, θαμπές ατμόσφαιρες και θολές γραμμές συγχωνεύονται για να απεικονίσουν την ένταση στην εξωτερική πλευρά ενός σημαντικού σιδηροδρομικού σταθμού, με τα εμβληματικά σήματα να ξεχωρίζουν. Οι πινελιές του καλλιτέχνη δεν φέρνουν μόνο στη μνήμη τις φυσικές λεπτομέρειες αυτού του αστικού τοπίου, αλλά και τον παλμό της ζωής που πάλλεται κάτω από την επιφάνεια. Τα μεγάλα κυκλικά σήματα αγκυροβολούν τη σύνθεση, οι σκοτεινές τους μορφές σε έντονη αντίθεση με τα στροβιλιζόμενα σύννεφα των μαλακών καφέ και γκρι—μια αποτελεσματική αντίθεση που προσελκύει το βλέμμα και προκαλεί μια αίσθηση κίνησης. Μπορούμε σχεδόν να ακούσουμε τον ήχο των τρένων και την ηχώ απομακρυσμένων φωνών μέσα στην ομίχλη.