Ο πίνακας απεικονίζει μια ήρεμη νυχτερινή σκηνή της Βενετίας, όπου τα ήρεμα νερά αντανακλούν τη λαμπερή λάμψη του πανσέληνου. Η αρχιτεκτονική αποδίδεται με λεπτομερή ακρίβεια, παρουσιάζοντας τους τρούλους και τους πύργους της εκκλησίας του San Giorgio Maggiore πάνω σε έναν λυκόφως ουρανό με σύννεφα. Η λεπτή αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς δίνει ζωή στις πέτρινες κατασκευές, ενώ τα πλοιάρια αιωρούνται απαλά στο νερό, προσθέτοντας βάθος και μια αίσθηση ήρεμης κίνησης στη σύνθεση. Η ήπια παλέτα χρωμάτων με αποχρώσεις του μπλε, του γκρι και του απαλού ώχρας δημιουργεί μια ήρεμη, σχεδόν διαλογιστική ατμόσφαιρα, καλώντας τον θεατή να νιώσει τον δροσερό νυχτερινό αέρα και να ακούσει τον απαλό ήχο του νερού.

Η ισορροπημένη σύνθεση χρησιμοποιεί το αντανακλώμενο νερό ως φυσικό μονοπάτι που οδηγεί το βλέμμα προς τον ορίζοντα όπου το φεγγάρι κρέμεται χαμηλά. Η τεχνική του καλλιτέχνη συνδυάζει επιδέξια τον ρεαλισμό με μια ποιητική διάθεση, αναδεικνύοντας τη μεγαλοπρέπεια της βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής και τη γαλήνια μοναξιά της νύχτας. Το έργο αυτό προκαλεί συναισθηματική ανταπόκριση, αποτυπώνοντας μια διαχρονική στιγμή ηρεμίας και καλώντας σε περισυλλογή και εκτίμηση της λεπτής ομορφιάς της φύσης σε συνδυασμό με την ανθρώπινη τέχνη.