Ένα ευαίσθητο και κομψό πορτρέτο αναδύεται μέσα από τους μαλακούς, ρέοντες γραμμές μιας καθιστής γυναίκας, φορώντας ένα μεγάλο καπέλο διακοσμημένο με φτερά. Η τεχνική του καλλιτέχνη βασίζεται σε λεπτές, σχεδόν αέρινες πινελιές που σχηματίζουν απαλά τα περιγράμματα της φιγούρας και τις λεπτομέρειες της ενδυμασίας της. Η μονοχρωματική παλέτα – πιθανώς κάρβουνο ή μολύβι σε λευκό φόντο – δημιουργεί μια οικεία και αιθέρια ατμόσφαιρα που προσκαλεί τον θεατή να πλησιάσει. Το πρόσωπό της, χλωμό και ελαφρώς μελαγχολικό, αντιπαραβάλλεται με τις περίπλοκες υφές γύρω της, κυρίως στα πλούσια φτερά και τις πτυχώσεις του φορέματός της. Η σύνθεση αποπνέει χάρη και νοσταλγία, σαν να έχει παγώσει μια στιγμή από περασμένες εποχές, με ευαισθησία και μετριοπάθεια.