Η σκηνή εκτυλίσσεται σε ένα σκοτεινό και λιτό χώρο, σαν να είναι το σκηνικό μιας σκληρής πράξης. Ένας άνδρας, ίσως κληρικός, ντυμένος με απλά ρούχα, γονατίζει, το σώμα του στριφογυρίζει σε μια χειρονομία ικεσίας ή οδυνηρής διαμαρτυρίας. Το πρόσωπό του, στρεβλωμένο από συνοφρύωση, λέει πολλά για τα βάσανα που υπομένει. Μια φιγούρα στο προσκήνιο, κρατώντας ένα όπλο, υψώνεται πάνω από αυτόν, έτοιμη να χτυπήσει. Δύο άλλες φιγούρες, τυλιγμένες σε πιο σκούρα ενδύματα, παρατηρούν τη σκηνή, τα πρόσωπά τους εν μέρει κρυμμένα, σαν να είναι μάρτυρες μιας μυστικής πράξης. Η χρήση του φωτός και της σκιάς, ένα σήμα κατατεθέν της τεχνικής του καλλιτέχνη, εντείνει το δράμα και τονίζει τα ωμά συναισθήματα της στιγμής. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά την απελπισία του θύματος και την ψυχρή αποφασιστικότητα του επιτιθέμενου, δημιουργώντας μια σκηνή που είναι ταυτόχρονα φρικτή και βαθιά συγκινητική.