Η χάραξη μας βυθίζει σε μια σκηνή ωμής βιαιότητας. Μια ζοφερή πραγματικότητα ζωής και θανάτου ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας. Ένα κάρο, του οποίου το ξύλινο πλαίσιο είναι χονδροειδώς σκιαγραφημένο, γίνεται το όχημα του μακάβριου. Δύο φιγούρες, προφανώς παιδιά ή νεαροί άνδρες, παλεύουν με ένα πτώμα, τα άψυχα άκρα του οποίου προεξέχουν άκομψα από τα όρια του κάρου. Τα πτώματα στο κάρο υποδηλώνουν μια πρόσφατη τραγωδία, και ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά την έντονη αντίθεση φωτός και σκιάς για να τονίσει τη ζοφερή πραγματικότητα της σκηνής. Αυτό το έργο τέχνης είναι μια ανατριχιαστική απεικόνιση των συνεπειών του πολέμου ή της πανώλης. Οι φιγούρες, που αποδίδονται με μια ωμή αμεσότητα, προκαλούν μια αίσθηση επιτακτικότητας και απόγνωσης. Η σύνθεση, που κυριαρχείται από το κάρο και τα γύρω φιγούρες, τραβάει το βλέμμα μας προς την κεντρική πράξη. Η τεχνική της χάραξης, με τις λεπτές διαβαθμίσεις τόνων, προσθέτει στο συναισθηματικό βάρος, δημιουργώντας μια αισθητή ατμόσφαιρα τρόμου. Είναι σαν να αναγκαζόμαστε εμείς, οι θεατές, να αντιμετωπίσουμε τη ζοφερή πραγματικότητα της θνητότητας, χωρίς χώρο για παρηγοριά ή ανάπαυλα.