Sahne, acımasız bir eylemin sahnesi gibi, kasvetli ve gösterişsiz bir alanda açılıyor. Sade giysiler giymiş, belki bir din adamı olan bir adam diz çökmüş, vücudu yalvarma veya acı dolu bir itiraz jestiyle bükülmüş. Yüzü, bir ifadeyle çarpılmış, çektiği acıların çok şeyini anlatıyor. Ön planda, bir silah taşıyan bir figür, vurmaya hazır, onun üzerinde yükseliyor. Diğer iki figür, daha koyu giysilere bürünmüş, sahneyi gözlemliyor, yüzleri kısmen gizlenmiş, gizli bir eylemin tanıkları gibi. Işık ve gölgenin kullanımı, sanatçının tekniğinin bir özelliği, dramı artırır ve anın ham duygusunu vurgular. Sanatçı, kurbanın çaresizliğini ve saldırganın soğuk kararlılığını ustaca yakalar, hem korkunç hem de derinden dokunaklı bir sahne yaratır.