Bu etkileyici eser, bizi sessiz bir tefekkür anına götürüyor; iki figür, uçsuz bucaksız ve acımasız bir gökyüzünün altında, ıssız bir manzara içinde dinleniyor. Sanatçı, kazınmış çizgileri ustalıkla kullanarak, figürlere ve çevrelerine ağırlık ve madde kazandıran, ışık ve gölge arasındaki keskin zıtlığın bir sahnesini yaratıyor. Pelerinlere bürünmüş ve oturan iki adam, yorgun bir arkadaşlık duygusu ile birbirlerine yaslanıyorlar, yakında bir tüfek ve diğer ekipmanlar ise, yakın zamanda yapılan bir yolculuğu veya tetikte bir nöbeti ima ediyor. Seyrek bitki örtüsü ve uzaktaki atlı figürler yalnızlık hissini artırıyor, ancak figürler, bugün bile bizde yankı uyandıran sessiz bir onura sahip.