Sahne, çarpışan bedenlerin ve yükselen atların bir kasırgası olan kaotik bir enerjiyle patlar. Ölümcül bir savaşın içinde kilitlenmiş iki figür, tuvalde hakimiyet kurar, mücadeleleri daha büyük, daha dramatik bir anlatının odak noktasıdır. Biri, beyaz elbiseler ve kırmızı bir kuşak giymiş, öfkeyle burkulmuş yüzü, düşmanına odaklanmış gözleriyle bir kama ile saldırır. Diğeri, kırmızı ve altında bir savaşçı, çaresiz bir yoğunlukla karşılık verir, formu neredeyse bindiği güçlü, beyaz atla birleşir. Işık ve gölgenin dramatik bir etkileşimi, çatışmanın şiddetini vurgular. Kompozisyon dinamiktir, neredeyse ezici, ham ve içgüdüsel bir duygu hissi verir. Aşağıda, düşmüş bir figür cansız yatar, bu da çatışmanın trajik doğasını daha da artırır.