De scène barst van chaotische energie, een wervelwind van botsende lichamen en steigerende paarden. Twee figuren, opgesloten in een dodelijk gevecht, domineren het doek, hun strijd is het centrale punt van een groter, dramatischer verhaal. Eén, gekleed in witte gewaden en een rode sjerp, stormt naar voren met een sabel, zijn gezicht vertrokken van woede, zijn ogen gefixeerd op zijn tegenstander. De ander, een krijger in karmozijnrood en goud, slaat terug met wanhopige intensiteit, zijn vorm versmelt bijna met het machtige, witte paard dat hij berijdt. Een dramatische wisselwerking van licht en schaduw benadrukt het geweld van het conflict. De compositie is dynamisch, bijna overweldigend, en geeft een gevoel van rauwe, viscerale emotie. Beneden ligt een gevallen figuur levenloos, wat de tragische aard van het conflict nog versterkt.