Sahne bir drama gibi açılıyor, hem çatışmaya hem de şehvet düşkünlüğüne işaret eden, zaman içinde donmuş bir an. Parlayan zırhlar giymiş ve görkemli bir deve binmiş bir şövalye, yemyeşil bir ormanın içinden geçiyor. Bakışları, belirsiz olmasına rağmen, bir amaç duygusu, belki bir görev veya gerçekleşmek üzere olan bir keşif aktarıyor. Ekzotizmin sembolü olan deve, sanki yaprakları yerken kesintiye uğramış gibi başını kaldırmış, neredeyse bir dinlenme anında yakalanmış durumda. Fırça darbeleri gevşek, sahneye hayat veren bir yoğunluğa sahip, izleyiciye sanatçının kendi heyecanını hissettiriyor.