Scena rozwija się jako dramat, moment zatrzymany w czasie, wskazujący zarówno na konflikt, jak i zmysłowość. Rycerz, ubrany w lśniącą zbroję i dosiadający majestatycznego wielbłąda, przedziera się przez zielony las. Jego spojrzenie, choć zasłonięte, przekazuje poczucie celu, być może misji lub odkrycia, które ma się wydarzyć. Wielbłąd, symbol egzotyki, jest prawie uchwycony w momencie odpoczynku, z głową uniesioną, jakby przerwano mu jedzenie liści. Pociągnięcia pędzla są luźne, z intensywnością, która tchnie życie w scenerię, dając widzowi poczucie podekscytowania samego artysty.