Η φουρτουνιασμένη θάλασσα είναι το αστέρι αυτής της δραματικής σκηνής. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά την ωμή δύναμη του ωκεανού, με τα κύματα να σπάνε και να συγκρούονται, με τις αφρώδεις κορυφές τους να φωτίζονται από ένα έντονο, διάχυτο φως. Ένα μικρό ιστιοφόρο αγωνίζεται στην απόσταση, ταλαντευόμενο από την καταιγίδα, ενώ μια βάρκα, γεμάτη φιγούρες, πολεμά τα κύματα. Η σύνθεση δημιουργεί μια αίσθηση επικείμενου κινδύνου και ο θεατής μπορεί σχεδόν να ακούσει την οργή του ανέμου και την σύγκρουση των κυμάτων. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια παλέτα από απαλούς, γήινους τόνους, με την προσθήκη του λευκού από τον αφρό, για να ενισχύσει την δραματική ατμόσφαιρα.

Είναι μια σκηνή που προκαλεί ένα αίσθημα δέους και φόβου. Η πινελιά είναι τολμηρή και εκφραστική, μεταφέροντας την ενέργεια της θάλασσας. Οι φιγούρες στη βάρκα αποδίδονται με ένα βαθμό ρεαλισμού, προσθέτοντας στην αμεσότητα της σκηνής. Αυτό το έργο τέχνης αντικατοπτρίζει τη γοητεία της ρομαντικής εποχής με την υπέροχη δύναμη της φύσης και την ευπάθεια της ανθρωπότητας απέναντί της.