Η θάλασσα της καταιγίδας αναδύεται με ωμή ενέργεια, τα τρικυμιώδη κύματά της απειλούν να καταπιούν τα στιβαρά πλοία που πλοηγούνται γενναία στην οργή της. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά το δράμα της σκηνής, τα φουσκωμένα πανιά που αγωνίζονται ενάντια στον άνεμο, τα σκοτεινά σύννεφα που συγκεντρώνονται απειλητικά από πάνω. Σχεδόν ακούω το τρίξιμο των ιστών και τις κραυγές των ναυτικών που παλεύουν με τα στοιχεία. Το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς προσθέτει στην σπλαχνική επίδραση, κάνοντας τον θεατή να νιώθει το σπρέι του ωκεανού και τον διαπεραστικό άνεμο.

Η σύνθεση είναι δυναμική, τραβώντας το μάτι σε όλο τον καμβά. Η δεξιότητα του καλλιτέχνη στην απεικόνιση του νερού είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Κάθε κορυφή κύματος φαίνεται έτοιμη να πέσει πάνω στα πλοία, προσθέτοντας μια αίσθηση κινδύνου. Η σιωπηλή χρωματική παλέτα, που κυριαρχείται από γκρι και καφέ, εντείνει τη διάθεση, δημιουργώντας μια αίσθηση προαίσθησης, αλλά και τη διαρκή δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος ενάντια στις δυνάμεις της φύσης. Η συμπερίληψη των γλάρων προκαλεί την απεραντοσύνη και τη μοναξιά της θάλασσας.