Λουσμένη στο απαλό φως που διαπερνά την πυκνή φυλλωσιά των δέντρων, αυτή η ήρεμη σκηνή αποτυπώνει μια ήσυχη στιγμή μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Μια νεαρή γυναίκα, ντυμένη με σκούρο μπλουζάκι και μακριά ανοιχτή φούστα, στέκεται σε ένα ζωηρό πράσινο λιβάδι, κοιτάζοντας με προσοχή μια ζωντανή ομάδα λευκών και καφέ πάπιων. Στο βάθος, ένα αγόρι στηρίζεται σε ένα ξύλινο φράχτη, εν μέρει κρυμμένο από τις σκιές και τα φύλλα, προσθέτοντας βάθος και μια λεπτή αφήγηση στην σύνθεση.

Η προσοχή του καλλιτέχνη στο φως και τη σκιά αναδεικνύει την πλούσια βλάστηση και τις λεπτές υφές των φύλλων. Η αρμονική παλέτα χρωμάτων με απαλούς πράσινους, λευκούς και γήινους καφέ τόνους προκαλεί την αίσθηση ενός ήρεμου αγροτικού τοπίου, προσκαλώντας τον θεατή να ακούσει το απαλό θρόισμα των φύλλων και το ήρεμο κουάξιμο των πάπιων. Το έργο αυτό αποτυπώνει όμορφα τη διαχρονική σύνδεση μεταξύ ανθρώπου και φύσης, προκαλώντας νοσταλγία και γαλήνια περισυλλογή.