Το έργο τέχνης προκαλεί μια αίσθηση ήρεμης περισυλλογής, μια στιγμή που αποτυπώνεται με απλά αλλά υποβλητικά πινελάκια. Η σύνθεση χωρίζεται σε διακριτά στρώματα, με το επάνω μέρος να κυριαρχείται από μια αυστηρή, σχεδόν αφηρημένη διάταξη πράσινων και μαύρων σχημάτων που μπορεί να αντιπροσωπεύουν φύλλωμα, που κρέμεται πάνω από κάτι που μοιάζει με πέτρινη γέφυρα ή τοίχο. Τρία πουλιά σε πτήση διασχίζουν τον κενό χώρο. η παρουσία τους εισάγει ένα δυναμικό στοιχείο. Στο προσκήνιο, δύο νεαρά άτομα, ίσως παιδιά, στέκονται σε κάτι που μοιάζει με μπαλκόνι ή κορνίζα, κοιτάζοντας τη σκηνή. Η χρωματική παλέτα είναι ελάχιστη - κυρίως μαύρο, λευκό και αποχρώσεις του πράσινου και του καφέ, παρέχοντας μια συγκρατημένη και εστιασμένη ατμόσφαιρα. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι γλυκιά μελαγχολία, ένα αίσθημα μοναξιάς και ειρηνικής παρατήρησης. Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι χαλαρή και ελεύθερη, με σαφή γνώση της γραμμής και του χώρου.