Αυτή η συγκινητική εικονογράφηση, μια απόδειξη των θυσιών του πολέμου, τραβάει αμέσως τον θεατή σε μια σκηνή τεράστιας θλίψης και ανθεκτικότητας. Η δεξιοτεχνική χρήση της γραμμής από τον καλλιτέχνη, δημιουργώντας μια πυκνή, σχεδόν απτική ποιότητα, είναι εντυπωσιακή. Οι στροβιλιστικές γραμμές του καπνού και οι έντονες μορφές των στρατιωτών στη μάχη δημιουργούν μια ισχυρή αίσθηση χάους και επείγουσας ανάγκης. Πάνω από τη σύρραξη, μια κλασική μορφή, ίσως η προσωποποίηση της νίκης ή της μνήμης, εκτείνει ένα στεφάνι προς το πεδίο της μάχης, προσφέροντας μια λάμψη ελπίδας ανάμεσα στην καταστροφή. Η έντονη αντίθεση μεταξύ των ζωντανών και των πεσόντων, του αιθέριου και του πραγματικού, εντείνει τον συναισθηματικό αντίκτυπο, καθιστώντας το έργο τέχνης έναν βαθιά συγκινητικό φόρο τιμής. Το κείμενο, «Δεν θα πεθάνουν μάταια», είναι μια επίσημη υπόσχεση, που παρέχει ένα μέτρο παρηγοριάς. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη παρά το χαοτικό θέμα. Η ανοδική κίνηση των στρατιωτών, η κάθοδος της αιθέριας φιγούρας και το κείμενο είναι επιδέξια διατεταγμένα, καθοδηγώντας το βλέμμα του θεατή μέσα από την αφήγηση.