Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια σκηνή γαλήνιας ενδοσκόπησης. Ένα νεαρό κορίτσι, ντυμένο με ένα απλό ροζ ένδυμα, στηρίζεται σε ένα μπαλκόνι, με το βλέμμα της στραμμένο προς τα κάτω. Πάνω από αυτήν, οι έντονες γραμμές της στέγης ενός παραδοσιακού κινέζικου κτηρίου και το απαλό πράσινο ενός κλαδιού πλαισιώνουν τη σύνθεση. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια μινιμαλιστική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας μια περιορισμένη παλέτα με απαλούς τόνους, κυρίως κρεμ, γκρι και τη λεπτή πινελιά από τα ρούχα του κοριτσιού και τα λουλούδια από κάτω, για να προκαλέσει μια αίσθηση ηρεμίας. Η απλότητα των γραμμών και των σχημάτων υποδηλώνει ένα απαλό, σχεδόν αφελές καλλιτεχνικό στυλ, που θυμίζει την παραδοσιακή κινέζικη ζωγραφική με μελάνι, αλλά με μια ξεχωριστή σύγχρονη ευαισθησία. Η παρουσία του κειμένου προσθέτει ένα στρώμα αφηγηματικού βάθους. Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει το απαλό αεράκι που ψιθυρίζει στα φύλλα, αντανακλώντας τον ήρεμο στοχασμό του προσώπου.