Το έργο τέχνης με μεταφέρει σε έναν μυστικό κήπο, έναν χώρο ήρεμης περισυλλογής. Όλα είναι στην λεπτή γραμμή, δημιουργώντας έναν κόσμο περίπλοκων λεπτομερειών και υφών. Το πρόσωπο, μια γυναίκα με φαρδύ καπέλο, στέκεται στο κέντρο, η στάση της υποδηλώνει ενδοσκόπηση. Ο ίδιος ο κήπος αισθάνεται ταυτόχρονα οικείος και εξωπραγματικός. Η δεξιοτεχνία του καλλιτέχνη στην ασπρόμαυρη παλέτα είναι αξιοσημείωτη. Το φως που φιλτράρεται μέσα από το φύλλωμα φαίνεται να την τυλίγει σε μια απαλή αγκαλιά, δημιουργώντας μια αίσθηση γαλήνης και μυστηρίου. Σχεδόν μπορώ να ακούσω το θρόισμα των φύλλων και τον απαλό ψίθυρο του ανέμου.