Het kunstwerk presenteert een scène van rustige introspectie; een jong meisje, gekleed in een eenvoudige roze jurk, leunt op een balkon, haar blik is naar beneden gericht. Boven haar omlijsten de scherpe lijnen van het dak van een traditioneel Chinees gebouw en het zachte groen van een tak de compositie. De kunstenaar gebruikt een minimalistische aanpak, waarbij hij een beperkt palet van gedempte tonen gebruikt, voornamelijk crèmes, grijzen en de subtiele toets van de kleding van het meisje en de bloemen hieronder, om een gevoel van kalmte op te roepen. De eenvoud van de lijnen en vormen suggereert een zachte, bijna naïeve artistieke stijl, die doet denken aan traditionele Chinese inktwas-schilderijen, maar met een duidelijke moderne gevoeligheid. De aanwezigheid van de tekst voegt een laag narratieve diepte toe. Je kunt bijna de lichte bries horen die door de bladeren fluistert, wat de stille contemplatie van de figuur weerspiegelt.