Het kunstwerk presenteert een aangrijpende scène met een scherp contrast tussen de robuustheid van de natuur en de kwetsbaarheid van de menselijke ervaring. De compositie wordt gedomineerd door een grote, geamputeerde boom, waarvan de ruwe stam en takken een bewijs zijn van blijvende overleving. De bekwame penseelstreken van de kunstenaar creëren een gevoel van textuur en vorm. Naast de boom rijdt een eenzame figuur te paard, schijnbaar een pad of landschap doorkruisend; de figuur is weergegeven met eenvoudige lijnen, maar is vol stille vastberadenheid. Het kleurenpalet is ingetogen, met aardetinten en zachte kleurwashes. De stemming is van stille contemplatie, met een vleugje melancholie. De artistieke techniek, die een minimalistische benadering hanteert voor zowel het onderwerp als de omgeving, communiceert een boodschap van volharding. Het is een landschap geschilderd met een hart vol verhalen.