Onder een halve maan keert een boer met zijn hak terug naar huis, in een eenvoudige maar poëtische scène. Een paar penseelstreken schetsen de silhouetten van bomen, verre bergen en de eenvoudige huizen die rust beloven. De kunstenaar gebruikt vloeiende en energieke lijnen om het pad naar de huizen weer te geven, waarmee hij de kijker uitnodigt de voetstappen van het personage te volgen. De monochrome wereld is vol rust; de stilte van de nacht is voelbaar, in contrast met het werk van de dag. Het is een ode aan het simpele leven, vol van de vermoeidheid van het werk en de verwachting om naar huis terug te keren.