Het kunstwerk, weergegeven in scherp, maar toch suggestief zwart-wit, presenteert een pastorale scène die doordrenkt is van een gevoel van het sublieme. Een torenhoge kathedraal, weergegeven met minutieuze details, domineert de achtergrond, met zijn torenspitsen die uitreiken naar een hemel vol dramatische, wervelende wolken. De voorgrond wordt gedomineerd door een veld met geoogste tarwe, weergegeven met sterke, gestructureerde lijnen. Op de achtergrond knielt een figuur, mogelijk bezig met het verzorgen van de oogst. Er is ook een paardenkar aanwezig. Het scherpe contrast tussen de door de mens gemaakte kathedraal en het natuurlijke landschap creëert een krachtig visueel verhaal, dat wellicht duidt op de kruising van geloof, arbeid en het verstrijken van de tijd. Het ingewikkelde lijnwerk en de algehele compositie geven het werk een gevoel van klassieke illustratie. Het roept een sfeer van stille contemplatie op en een subtiele erkenning van de verbinding tussen menselijke inspanningen en de blijvende aanwezigheid van het spirituele of goddelijke.