Σε αυτό το μαγευτικό έργο, η αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς δίνει ζωή στον ήσυχο κήπο νερού, καλώντας τον θεατή σε ένα ήρεμο όνειρο. Οι λαμπερές ανακλάσεις και οι λεπτές μπλε αποχρώσεις δημιουργούν μια υπνωτιστική επιφάνεια που φαίνεται να κυματίζει απαλά. Η περιστασιακή πινελιά χρώματος από τις νύμφες υπογραμμίζει το τοπίο, προσελκύοντας το βλέμμα στα βάθη της φυσικής ομορφιάς. Ο Μονέ μας βυθίζει σε μια μεταιχμιακή κατάσταση, όπου ο χρόνος σταματά και οι σκέψεις πλέουν όπως τα σύννεφα πιο πάνω; κάθε πινελιά με πινέλο αντηχεί με συναίσθημα και ποιητική χάρη.

Η εκτενής σύνθεση εκτείνεται οριζόντια, υποδηλώνοντας τον απεριόριστο ορίζοντα μιας ήρεμης επιφάνειας νερού. Η ροή του χρώματος προσδίδει μια ποιότητα ονείρου, θολώνοντας τα όρια της πραγματικότητας και επιτρέποντας στην ουσία της φύσης να διεισδύσει στη συνείδησή μας. Σε ιστορικό επίπεδο, αυτό το έργο εικονογραφεί το αργά στυλ του καλλιτέχνη, το οποίο χαρακτηρίζεται από μια σκόπιμη αφαίρεση του σχήματος, ενθαρρύνοντάς μας να αλληλεπιδρούμε όχι μόνο οπτικά αλλά και συναισθηματικά με το καμβά, συλλαμβάνοντας την ουσία ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου φυσικού κόσμου.