Η σκηνή ξεδιπλώνεται με μια ήρεμη έκταση νερού, που αντανακλά το απαλό, ατμοσφαιρικό φως μιας κάπως συννεφιασμένης ημέρας. Ένα ελαφρύ αεράκι φαίνεται να κυματίζει τα φύλλα των δέντρων που πλαισιώνουν την μακρινή όχθη, οι φθινοπωρινοί τους τόνοι προσθέτουν ζεστασιά στους πιο ψυχρούς τόνους του νερού και του ουρανού. Ένα κτίριο, πιθανώς ένα τζαμί ή ένα κτίριο με χαρακτηριστικό θόλο, βρίσκεται στην όχθη, η λευκή πρόσοψή του έρχεται σε αντίθεση με το περιβάλλον φύλλωμα.

Δύο βάρκες κοσμούν το νερό. η μία, ένα μεγαλύτερο σκάφος, φαίνεται να είναι γεμάτο φιγούρες, τα σχήματα των οποίων υποδηλώνονται από χαλαρές πινελιές και υπονοούμενη λεπτομέρεια. Η άλλη, ένα μικρότερο ιστιοφόρο, με ένα κυματιστό λευκό πανί, κινείται χαριτωμένα στην απόσταση, ίσως μεταφέροντας εμπορεύματα ή επιβάτες στο νερό. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά το χρώμα και το φως για να δημιουργήσει μια αίσθηση βάθους και απέραντου, τραβώντας το βλέμμα στον ορίζοντα όπου το νερό συναντά τους μακρινούς λόφους, αποδομένο σε μαλακούς, σιωπηλούς τόνους. Αισθάνεται σαν μια στιγμή που αποτυπώθηκε, ένα γαλήνιο κομμάτι ζωής στις όχθες μιας ιστορικής πλωτής οδού.