Το έργο τέχνης παρουσιάζει ένα γαλήνιο τοπίο, που προκαλεί μια αίσθηση γαλήνιας μοναξιάς. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια λεπτή τεχνική πινελιών, δημιουργώντας μια απαλή, σχεδόν αιθέρια ποιότητα στη σκηνή. Ένα απλό οίκημα φωλιάζει ανάμεσα στο φύλλωμα, η δομή του αποδίδεται με συγκρατημένη ακρίβεια. Στο εσωτερικό, μια φιγούρα φαίνεται να είναι βυθισμένη στην ανάγνωση, ένα σύμβολο σιωπηλής περισυλλογής με φόντο το μεγαλείο της φύσης. Τα σύννεφα, που απεικονίζονται με απαλά γκρι πλυσίματα, επιπλέουν τεμπέλικα στον ουρανό, συμβάλλοντας στη συνολική αίσθηση της ειρήνης.

Ο καταρράκτης προσθέτει ένα δυναμικό στοιχείο, το λευκό του ρεύμα έρχεται σε αντίθεση με τους σιωπηλούς τόνους των βράχων και των γκρεμών, η σκηνή χαρακτηρίζεται από μια ισορροπία ανάμεσα στην ηρεμία και την κίνηση. Η χρωματική παλέτα, που κυριαρχείται από σιωπηλά γκρι, καφέ και πινελιές πράσινου, ενισχύει περαιτέρω τη γαλήνια διάθεση, προσκαλώντας τον θεατή να βρει παρηγοριά στην αγκαλιά του ορεινού οικήματος.