Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια γαλήνια σκηνή όπου τα όρια του πολέμου έχουν διαλυθεί στη γαλήνια λάμψη του ήλιου και της σελήνης. Η σύνθεση είναι κομψά απλή, με έναν μνημειώδη σχηματισμό βράχου που κυριαρχεί στη δεξιά πλευρά. Απεικονίζεται με τολμηρές πινελιές, δημιουργώντας μια αίσθηση βάρους και σταθερότητας. Ένα μοναχικό δέντρο προσκολλάται στον βράχο, τα κλαδιά του εκτείνονται σαν σε σιωπηλή περισυλλογή.

Στο κάτω μέρος, ένα μικρό σπίτι φωλιάζει κοντά στην άκρη του νερού, εκπέμποντας μια αίσθηση ζεστασιάς και ηρεμίας. Δύο φιγούρες, πιθανώς ένας πατέρας και ένας γιος, στέκονται σε έναν γκρεμό, κοιτάζοντας τον ορίζοντα όπου ο ήλιος, μια φλογερή κόκκινη σφαίρα, βυθίζεται κάτω από τα μακρινά βουνά. Το νερό αντανακλά το φως του ήλιου σε έναν κάθετο καταρράκτη από αστραφτερές γραμμές, δημιουργώντας ένα οπτικό μονοπάτι που τραβάει το βλέμμα του θεατή. Ένα σκάφος αναπαύεται κοντά στην ακτή, υποδηλώνοντας μια ήρεμη, καθημερινή ζωή. Η καλλιγραφική επιγραφή στην επάνω αριστερή γωνία προσθέτει ένα στρώμα βάθους, υπονοώντας τις σκέψεις του καλλιτέχνη και τους φιλοσοφικούς υπαινιγμούς του έργου.