Eser, savaşın sınırlarının güneşin ve ayın huzurlu parıltısına dönüştüğü sakin bir sahneyi yakalar. Kompozisyon zarifçe basittir, sağ tarafa hakim olan anıtsal bir kaya oluşumu vardır; cesur fırça darbeleriyle işlenmiştir, bir ağırlık ve sağlamlık hissi yaratır. Yalnız bir ağaç kayaya tutunur, sanki sessiz bir tefekkür içinde uzanan dalları vardır.

Aşağı kısımda, küçük bir ev su kenarında yer alır, sıcaklık ve dinginlik hissi verir. İki figür, muhtemelen bir baba ve oğul, bir uçurumda duruyor, güneşin, ateşli bir kırmızı küre, uzak dağların altına battığı ufka bakıyor. Su, güneş ışığını parıldayan çizgilerin dikey bir şelalesinde yansıtır, izleyicinin gözünü çeken görsel bir yol oluşturur. Kıyıya yakın bir tekne dinleniyor, sakin, günlük bir hayatı ima ediyor. Sol üst köşedeki kaligrafik yazı, sanatçının düşüncelerini ve eserin felsefi alt tonlarını ima ederek bir derinlik katmanı ekler.