Αυτή η εκφραστική ξυλογραφία αποτυπώνει μια ήρεμη χειμερινή νύχτα, όπου το απαλό χιόνι καλύπτει τις στέγες και το τοπίο ενός ήσυχου χωριού. Το επίκεντρο της σύνθεσης είναι ένας μεγάλος υδροστρόβιλος δίπλα σε μια σειρά σκοτεινών σπιτιών με χιονιστές στέγες που δημιουργούν ρυθμικά μοτίβα πάνω στο βαθύ μπλε ουρανό. Τα νιφάδες χιονιού πέφτουν απαλά, προσδίδοντας μια αίσθηση γαλήνης και ησυχίας στο περιβάλλον. Η σύνθεση οδηγεί το βλέμμα κατά μήκος της ξύλινης γέφυρας προς τον υδροστρόβιλο και κατόπιν προς το πέφτον χιόνι, προκαλώντας μια διαλογιστική ηρεμία. Η ήπια παλέτα χρωμάτων, κυριαρχούμενη από τόνους του μπλε και του άσπρου, αποδίδει τέλεια το κρύο και τη σιωπή της χειμερινής νύχτας· μια ζεστή λάμψη που διακρίνεται μέσα από ένα παράθυρο προσθέτει μια ανθρώπινη πινελιά που αντιπαραβάλλεται όμορφα με το κρύο εξωτερικό.

Η καλλιτεχνική τεχνική αποδεικνύει δεξιότητα στη χρήση της παραδοσιακής μεθόδου ξυλογραφίας ukiyo-e, συνδυάζοντας ακριβείς γραμμές με απαλές βαθμίδες χρώματος, ειδικά στην υφή του χιονιού και στις αντανακλάσεις στο νερό. Το ιστορικό πλαίσιο της Ιαπωνίας στις αρχές του 20ού αιώνα γίνεται αισθητό — μέσω της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και των διαχρονικών φυσικών κύκλων, αντανακλάται ο σεβασμός στην αγροτική απλότητα παρά τη αυξανόμενη εκσυγχρόνιση. Το έργο ακτινοβολεί ήσυχη νοσταλγία, προσκαλώντας τον θεατή να φανταστεί το απαλό τρίξιμο του χιονιού κάτω απ' τα πόδια και τον αργό ήχο του υδροστρόβιλου. Η καλλιτεχνική του σημασία έγκειται στο πώς αιχμαλωτίζει τόσο τη σκληρότητα όσο και την ομορφιά του χειμώνα — μια στιγμή παγωμένη στον χρόνο, όπου η φύση και η ανθρώπινη παρουσία συνυπάρχουν σε ποιητική αρμονία.