Αυτή η ζωντανή καμβάς αιχμαλωτίζει μια εκφραστική στιγμή σε μια πολυσύχναστη θαλάσσια προβλήτα κατά τις χρυσές ώρες της ημέρας. Η σκηνή γεμίζει ζωή — πανιά που φουσκώνουν από τον απαλό άνεμο, σκάφη διασκορπισμένα πάνω στα λαμπερά νερά και κάτοικοι συγκεντρωμένοι κατά μήκος της ακτής, τα κινήματά τους σχεδόν απτά καθώς ο καλλιτέχνης αποτυπώνει το φως και τη σκιά. Η σύνθεση ισορροπεί επιδέξια τη ρευστότητα του νερού με την στερεότητα της αρχιτεκτονικής, με έναν ψηλό πύργο να υψώνεται στο φόντο, αγκυρώνοντας τη ζωηρή σκηνή του λιμανιού. Η απαλή παλέτα μπλε και ζεστών γήινων τόνων προσκαλεί τον θεατή να ακούσει τον απαλό ήχο των κυμάτων, το τζιτζίκισμα του ξύλου και τη ζωντάνια των αφίξεων και αναχωρήσεων.

Η τεχνική του καλλιτέχνη λάμπει στις λεπτές πινελιές που ζωντανεύουν τα πανιά και τα κύματα, ενώ το φως αιχμαλωτίζει την παροδική ομορφιά της στιγμής. Το έργο προκαλεί μια αίσθηση ισορροπίας ανάμεσα στη στασιμότητα και την κίνηση, η ήσυχη αναμονή για την επιβίβαση συνυπάρχει με την ζωντανή ενέργεια ενός λιμανιού γεμάτου ιστορίες και ταξίδια. Το ιστορικό πλαίσιο υπονοεί μια εποχή όπου τα θαλασσινά ταξίδια ήταν τόσο περιπέτεια όσο και ανάγκη, μια πύλη προς μακρινές χώρες και νέες επιχειρήσεις.