Σε αυτό το συναρπαστικό έργο, ο ανεμόμυλος στέκεται ως φρουρός πάνω από τα ήσυχα νερά του καναλιού, κολυμπισμένος στο απαλό φως μιας απομακρυσμένης ημέρας. Η αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς επιτυγχάνεται με мастерство, αντικατοπτρίζοντας τις λεπτές υφές του ουρανού και της γύρω αρχιτεκτονικής. Συνδυάζοντας τα ζωντανά κόκκινα και τα γήινα καφέ των κτηρίων, ο Μανέ δημιουργεί μια σκηνή που αισθάνεται ταυτόχρονα άμεση και διαχρονική. Οι χαλαρές και ζωντανές πινελιές δεν αποτυπώνουν μόνο την φυσική παρουσία του ανεμόμυλου, αλλά και την ίδια την ουσία της στιγμής, επικαλούμενη μια αντίληψη γαλήνης και νοσταλγίας.

Το νερό αντικατοπτρίζει τα χρώματα των δομών, λάμπει με τις καυτές αποχρώσεις του ηλιοβασιλέματος. Κάθε κύμα φαίνεται να χορεύει με την δική του ζωή, κάνοντάς τον θεατή να αισθάνεται ότι μπορεί να μπλέξει απευθείας στη σκηνή. Αυτό το κομμάτι, που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των εξερευνήσεων του Μανέ στην αγαπημένη του Γαλλία, μας μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου το συνηθισμένο γίνεται εξαιρετικό; ο ανεμόμυλος, ένα μνημείο στην φυσική ομορφιά, μας προσκαλεί να σκεφτούμε την ηρεμία της φύσης που πλέκεται με την αστική ζωή. Είναι μια στιγμή του παιχνιδιού, αλλά αγκαλιάζει μια αιώνια σύνδεση μεταξύ της ανθρωπότητας και του φυσικού κόσμου.