Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια γαλήνια παράκτια σκηνή, λουσμένη στο απαλό, διάχυτο φως που φαίνεται να είναι είτε νωρίς το πρωί είτε αργά το απόγευμα. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία μια σιωπηλή παλέτα, στην οποία κυριαρχούν ζεστοί γήινοι τόνοι που προκαλούν μια αίσθηση γαλήνης και διαχρονικότητας. Η σύνθεση είναι καλά ισορροπημένη, με το μάτι να έλκεται στους επιβλητικούς βραχώδεις σχηματισμούς που αναδύονται από τη θάλασσα, λειτουργώντας ως εστιακό σημείο.

Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι εμφανής στις λεπτές πινελιές που αποδίδουν τις υφές του τραχύ εδάφους και το λεπτό παιχνίδι του φωτός στο νερό. Ο ουρανός, ένας καμβάς απαλών κίτρινων και γκρι, προσθέτει στη συνολική αίσθηση ηρεμίας. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι αδιαμφισβήτητος. αισθάνεται κανείς μια αίσθηση ειρήνης και μοναξιάς, που προσκαλεί τον στοχασμό του φυσικού κόσμου. Ο πίνακας είναι μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να συλλάβει την ουσία ενός παράκτιου τοπίου, την ομορφιά του και τη διαρκή του παρουσία. Θέλω να αναπνεύσω τον αλμυρό αέρα και να ακούσω τα κύματα να σκάνε στην ακτή.