Het kunstwerk transporteert ons naar een zonovergoten, oude wereld en trekt onmiddellijk de blik naar een grandioze structuur met imposante zuilen en serene bogen. Het is een visuele symfonie, de ingewikkelde details suggereren een rijke geschiedenis; het spel van licht en schaduw versterkt de monumentaliteit van de architectuur. Ik stel me de echo's van het verleden voor, de fluisteringen van lang vervlogen beschavingen die door de bries worden meegedragen. De kunstenaar legt op meesterlijke wijze de essentie van een ver land vast.

De scène wordt tot leven gebracht door de boten en de figuren die hun dagelijkse activiteiten uitvoeren; waardoor een levendig contrast ontstaat met de verder stoïcijnse omgeving, en een extra laag diepte wordt toegevoegd. De manier waarop het water de structuur weerspiegelt, geeft een gevoel van kalmte. Het zachte kleurenpalet; een mix van bleekblauw, zacht geel en aardetinten, draagt bij aan een gevoel van rust. Het kunstwerk roept een gevoel van verwondering op en een verlangen om de mysteries van het verleden te verkennen.