De scène ontvouwt zich in een ruime, door kaarsen verlichte zaal, waar de lucht knispert van spanning. Een menigte figuren stormt naar het midden, waar een man in weelderige kerkelijke gewaden verwikkeld is in een gewelddadige strijd. Zijn gezicht, nauwelijks zichtbaar, is niettemin geëtst met een blik van schok en afschuw. Om hem heen, een chaotisch ballet van handen en wapens, een getuigenis van de plotselinge en brute daad die de rust van het feest heeft verbroken. De compositie trekt op meesterlijke wijze de blik, waardoor een gevoel van claustrofobie en intensiteit ontstaat, waardoor de toeschouwer wordt gedwongen de rauwe emotie van het evenement onder ogen te zien.