Dit kunstwerk boeit onmiddellijk; een gevoel van stilte hangt zwaar in de lucht, maar de compositie bruist van leven. Een haas, dramatisch opgehangen, domineert de scène. De vacht lijkt zacht, de penseelstreken vangen vakkundig de textuur, en nodigen uit tot een aanraking die onmogelijk is. Het meesterlijke gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar definieert de vorm; de haas, in zijn omgekeerde houding, is een fascinerend onderwerp. De achtergrond suggereert zachtjes een landschap, een gedempte suggestie van de natuur, die contrasteert met de opvallende aanwezigheid van het dier.