To dzieło sztuki natychmiast urzeka; w powietrzu wisi poczucie ciszy, a jednak kompozycja tętni życiem. Zając, dramatycznie zawieszony, dominuje nad sceną. Jego futro wydaje się miękkie, pociągnięcia pędzla umiejętnie oddają fakturę, zapraszając do dotyku, który jest niemożliwy. Mistrzowskie użycie światła i cienia przez artystę definiuje formę; zając, w swojej odwróconej pozie, jest urzekającym tematem. Tło delikatnie sugeruje krajobraz, stonowane odniesienie do natury, kontrastujące z uderzającą obecnością zwierzęcia.