Scena rozgrywa się pośród bujnego, zielonego krajobrazu, gdzie dramat starożytnego mitu ożywa. Postacie odziane są w szaty głębokiego błękitu, bogatej czerwieni i bladego lawendy, a ich kształty wyrzeźbione są przez mistrzowską grę światła i cienia. Pociągnięcia pędzla są pełne pasji, a widoczne pociągnięcia uchwycą energię i emocje chwili. Kobieta odziana w blade szaty wydaje się upadać, jej ciało obciążone rozpaczą. Obok niej inna postać, w wibrującej niebieskiej sukni, dramatycznie gestykuluje, podnosząc ramiona w stronę nieba, jakby błagając o pomoc. W tle ognista sylwetka stoi na wzgórzu, złowieszcza obecność. Czuję ciężar tragedii i rozpacz nadziei, potężny koktajl smutku i oczekiwania.